Stefan Julian Zamecki
Prof. dr hab.
Stefan Julian Zamecki (ur. 28 IX 1936 r. w Warszawie), syn Józefa i Ludwiki. Ukończył Wydział Chemii (1960) i Wydział Filozofii i Socjologii (1964) Uniwersytetu Warszawskiego, specjalizując się z chemii fizycznej u prof. Wojciecha Świętosławskiego i filozofii nauki u prof. Władysława Krajewskiego.
Doktorat z nauk humanistycznych uzyskał u prof. Eugeniusza Geblewicza (1974) w Instytucie Historii Nauki PAN w Warszawie, przedstawiając rozprawę Koncepcja nauki w szkole lwowsko–warszawskiej. (Wrocław 1977 Ossolineum); habilitację z nauk humanistycznych uzyskał (1980, data kolokwium, stopień naukowy w 1982) w Instytucie Historii Nauki PAN w Warszawie przedstawiając rozprawę Wkład Wojciecha Świętosławskiego (1881-1968) do chemii fizycznej. (Wrocław 1981 Ossolineum).
Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1993 r. na podstawie dwóch książek Pojęcie odkrycia naukowego a historia dziedziny nauki (Wrocław 1988 Ossolineum) oraz Problemy klasyfikowania pierwiastków chemicznych w XIX wieku. Studium historyczno-metodologiczne (Warszawa 1992 IHN PAN)
Opublikował książkę Powstanie koncepcji atomistyczno–molekularnych. Studium historyczno-metodologiczne (Warszawa 2002 IHN PAN). W przygotowaniu książki nt. naukoznawczych poglądów Williama Whewella (1794-1866), a także nt. Ignacego Fonberga (1801-1891) – chemika. Jest autorem kilkuset prac naukowych z szeroko pojmowanego naukoznawstwa, w tym historii dziedziny nauka (zwłaszcza historii subdziedziny chemia) oraz historia subdziedziny filozofia nauki. Redaktor naczelny „Kwartalnika Historii Nauki i Techniki” oraz serii wydawniczej „Monografie z Dziejów Nauki i Techniki”, członek redakcji periodyków: „Zagadnienia Naukoznawstwa” i „Nauka Polska”, członek Komitetu Naukoznawstwa przy Wydziale I PAN, członek Rady Naukowej PAN.
